Եվրոպայի լիգայում դեռ առանց միավորի․ «Արարատ-Արմենիա» 0։4 «ԱԶ Ալկմար»
«Արարատ-Արմենիան» 0։4 հաշվով պարտվեց հոլանդական ԱԶ Ալկմարին։ Սա հայկական թիմի երրորդ անընդմեջ պարտությունն էր Եվրոպայի լիգայում։ Անդրադառնանք այս հանդիպման դրական և բացասական կողմերին։
Ի՞նչը դուր եկավ
Սկսենք դրականից։ Ֆուտբոլիստների նվիրվածության առումով դժգոհելու տեղ չկա։ Դուր եկավ նաև փոքր խմբերով իրականացվող պրեսինգը։ «Արարատ-Արմենիան» փորձում էր ճնշում գործադրել ԱԶ-ի պաշտպանների վրա՝ թույլ չտալով նրանց ազատ գործել, հանգիստ խաղարկել կամ հեռացնել գնդակը։
Մեկ այլ դրական դրվագ էր մոտավորապես 53-րդից 65-րդ րոպեներն ընկած ժամանակահատվածը։ Թիմն ակտիվորեն գրոհում էր, գոլային հնարավորություններ ստեղծում, բազմաթիվ հարվածներ կատարում, և թվում էր՝ գոլը հասունանում է։ Ցավոք, այդպես էլ չհաջողվեց գրավել մրցակցի դարպասը։ Դրանով դրական կողմերն ավարտվեցին։
Ի՞նչը չստացվեց
Հիմա՝ թերությունների մասին։ Չնայած հաջող հատվածին՝ թիմը գրեթե չունեցավ իսկապես վտանգավոր գոլային պահեր։ Լավ հարված կատարելու հնարավորություններ առաջանում էին, և այդ դիրքերից միանգամայն հնարավոր էր գոլ խփել, սակայն հարվածների որակը շատ ցածր էր։
Երկրորդ թերությունն այն էր, որ ֆուտբոլիստները չափազանց երկար էին պահում գնդակը՝ ժամանակին փոխանցում կատարելու փոխարեն։ Առնվազն հինգ դրվագում կարելի էր լավ գոլային հնարավորություն ստեղծել, եթե խաղացողներն ավելի քիչ անհատական խաղային և ժամանակին փոխանցեին գնդակը։ Բայց վճռորոշ պահերին դա տեղի չէր ունենում։
Դուր չեկավ նաև այն, թե ինչպես էր «Արարատ-Արմենիան» գործում գնդակով սեփական կիսադաշտում։ Թիմը հաճախ էր կորցնում գնդակը, ինչի հետևանքով ԱԶ-ն վտանգավոր գրոհներ էր կազմակերպում։ Պաշտպանությունից գնդակը հեռացնելու փորձերը հաճախ անվստահ ու կարճ էին ստացվում։ Մրցակիցը խլում էր գնդակը և անմիջապես երկրորդ ալիքով շարունակում գրոհը։
Թիմը նաև հաճախ փորձում էր երկար փոխանցումներով գտնել հարձակվողներին, սակայն վերջիններս չէին կարողանում հաղթել օդային մենամարտերում և կորցնում էին գնդակը։
Երկրպագուների երկու կողմը
Մի կողմից՝ երկրպագուներն արժանի են գովեստի։ Նրանք շարունակում էին աղմուկով ու սուլոցներով աջակցել թիմին, նույնիսկ երբ «Արարատ-Արմենիան» պարտվում էր 0։4 հաշվով։ Հանդիպման վերջնամասում, երբ թիմը մոտենում էր մրցակցի դարպասին, տրիբունաներն ամբողջ ուժով առաջ էին մղում ֆուտբոլիստներին։ Յուրաքանչյուր հաջող փոխանցում կամ գնդակի գեղեցիկ ընդունում ուղեկցվում էր ծափահարություններով ու հիացական բացականչություններով։ Նման աջակցությունը միայն ուրախացնում է։
Բայց կա նաև մի բան, որը բոլորովին չի ուրախացնում։ Երկրպագուների մի մասը պարզապես կանգնում է մյուսների առջև ու հետևում խաղին՝ իր տեղը գնալու փոխարեն։
Ես նստած էի արևելյան տրիբունայի վերին հատվածում։ Իմ շարքի դիմաց անցուղի կար, որտեղով մարդիկ տեղաշարժվում էին։ Ես հասկանում եմ նրանց, ովքեր գնում են իրենց տեղերը կամ, ասենք, գարեջուր գնելու։ Դա նորմալ է։
Բայց չեմ հասկանում այն մարդկանց, որոնք պարզապես կանգնում են այնտեղ ու մնում՝ պատճառաբանելով, թե իրենց տեղից խաղադաշտը լավ չի երևում։ Լավ, ենթադրենք՝ իսկապես լավ չի երևում։ Բայց ինչո՞ւ ես պետք է մոտենամ ու խնդրեմ, որ մի կողմ քաշվեն։
Դրա պատճառով ստիպված եմ կամ նստել ու անհարմարություն զգալ, կամ անընդհատ վեր կենալ, մոտենալ մարդկանց ու խնդրել, որ վերադառնան իրենց տեղերը։ Սա ինձ համար անհասկանալի է։
Ստորև ներկայացված է մի լուսանկար, որում պատկերված է այն տեսարանը, որը բացվեց իմ աչքի առաջ, երբ արդեն հոգնել էի մարդկանց հետ ուղարկել իրենց տեղերը։
Երեք անընդմեջ պարտություն
«Արարատ-Արմենիան» Եվրոպայի լիգայի երեք խաղում կրել է երեք պարտություն՝ խփած և բաց թողած գոլերի 2։11 ընդհանուր հարաբերակցությամբ։
Ցավոք, թիմին գովելու առիթներ գրեթե չկան։ Հասկանում եմ, որ «Սպարտան» և «ԱԶ Ալկմարը» կարգով ավելի բարձր են ու պարզապես ավելի ուժեղ մրցակիցներ են։ Բայց հաղթանակներ դեռ չկան, և դա չի կարող չհիասթափեցնել։
Հաջորդ հանդիպումը «Արարատ-Արմենիան» կանցկացնի պորտուգալական «Տոռենսեի» դեմ։ Տեսնենք՝ ինչ կստացվի այս անգամ։
